Rekenen

Kan je rekenen? Reken er dan maar niet op. Het is de gevleugelde uitspraak van iemand uit mijn vroege verleden, al durf ik niet meer met zekerheid te zeggen van wie. Mijn geheugen is niet meer wat het geweest is. Dat geldt naar het schijnt ook voor mijn denksnelheid. Zo tot je 20ste groeit het menselijk brein. Daarna wordt het minder, met vanaf je 50ste zelfs een krimpende grijze massa. Geen wonder dat ik me vers van de middelbare school – alle eindexamenformules en feiten paraat – het slimst ooit voelde. Die formules? Die zijn allemaal weggezakt. En ook het hoofdrekenen gaat een stuk minder snel.

Eerlijk is eerlijk: het is niet alleen een ouder­domsverhaal. Gebruiksfrequentie speelt ook een rol. ‘If you don’t use it, you lose it.’ Tegenwoordig hebben we rekenmachines, Google en Wikipedia. Elke formule en elk feitje nagenoeg paraat met een druk op de knop of kleine stemverheffing. Veel te veel om allemaal op te slaan. Nog zo’n uitspraak uit het verleden. ‘Er past veel meer boven je petje dan er onder.’

Gelukkig zegt geheugen en rekenkracht niet zoveel over intelligentie. Tijdens een gebrui­kersconferentie van SolidWorks hoorde ik Dassault topman Bernard Charlès zeggen dat recent onderzoek aantoont dat juist de manier van verbinden van verschillende hersen­gebieden intelligentie voortbrengt. Dat verklaart dan misschien ook waarom ik me als schoolverlater misschien wel slim voelde, maar ik volgens mijn oudere werkgever nog wel wat praktische intelligentie ontbeerde.

Overigens vermoedden we het belang van verbindingen al lang. Niet voor niets proberen we de manier waarop hersenen werken na te bootsen en zijn algoritmes op basis van neurale netwerken zo’n beetje het meest sexy fenomeen sinds Neri Oxman, die ik overigens ook ooit op SolidWorks World zag. Punt met diep lerende intelligentie is wel dat dit vaak veel rekenkracht vergt. Niet voor niets moest de wet van Moore tot en met het tweede decennium in de twintigste eeuw zijn werk doen, voordat die meer dan 60 jaar oude tech­nologie sexy werd (ja lotgenoten, er is nog hoop!).

Dat brengt mij op een laatste punt van intelligentie. 7H3 M345UR3 OF 1N73LL163NC3 15 7H3 481L17Y 70 CH4N63, las ik laatst op een T-shirt. In het geval van vision en robotica is dat bijvoorbeeld anders kijken naar wát je berekent. Laat je de robot gedurende de hele baan tot een duizendste mm nauwkeurig rekenen, of zorg je dat hij tijdens zijn reis binnen gestelde grenzen blijft en precies goed uitkomt? Laat je een visionsysteem elke pixel van elk frame meenemen, ook al is er niets veranderd, of kijk je alleen naar de ver­anderingen? Door het toepassen van dergelijke strategieën – de komende edities van V+R gaan we hier meer aandacht aan besteden – komt er weer veel rekencapaciteit beschikbaar en kost het bovendien veel minder energie.

Minder energie wil overigens niet zeggen dat de energierekening ook lager uitvalt. Want hoe goed je rekenkamer ook is, garbage in is garbage out. Zorg er dus wel voor dat je met de goede getallen rekent. Hoe je dat doet? Dat is een verhaal voor een andere keer.

Liam van Koert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.