Tag Archives: Liam van Koert

Vestigingsklimaat

Het is 13 oktober, strakblauwe lucht en 26 graden aan zee. Nu heb ik wel eens van een Indian summer gehoord, maar ik wilde dat eigenlijk nooit zo letterlijk nemen. De statistici onder de weermannen hebben hun lijstjes bij de hand. De warmste oktobermaand ooit? We zijn nog niet eens op de helft…check. En 2018 het warmste jaar ooit gemeten? Ook dat wordt steeds waarschijnlijker.

Een wolk van een robot

Voor de verandering val ik eens meteen met de deur in huis: binnenkort organiseert Vision + Robotics, samen met het Technisch Weekblad en Automatie | PMA het splinternieuwe middagcongres Cloud Robotics.

Land van 4.0

Onlangs was ik weer eens in het land van 4.0. Ik heb het dan natuurlijk over Duitsland, dat toen overigens nog de illusie had haar wereldtitel te kunnen verdedigen. Reden van dit bezoek was Automatica. Een prachtige robotbeurs waarover in het dossier van dit nummer van alles te lezen en te zien valt.

Microbitbot

Enkele maanden geleden stond ik voor het eerst voor de klas. Hoe dat zo kwam? Op het moment dat ik de 25 paar grote ogen me aan zag kijken en ik ze me spontaan meester Liam hoorde noemen, stelde ik me precies diezelfde vraag. Maar het antwoord is redelijk eenvoudig. Het is de schuld van een vriend van me die hier in het dorp woont. Hij is een ongelooflijke nerd, van het totaal niet autistische soort. Ik heb hem misschien wel eens genoemd in relatie tot het LoRa-netwerk dat hier in Woubrugge al enkele jaren dekkend is. Of laten vallen dat het niet nuttig, maar wel leuk is om je huis in Minecraft na te bouwen – een digitale tweeling, zo je wilt – en alle virtuele licht- en andere schakelaars te koppelen aan hun evenbeeld in de echte wereld.

Rode knoop

Een maatje van me is naast creatieveling een hele goede developer en een ware (I)IoT wizard. Dankzij hem beschikken we in het schone Woubrugge al bijna twee jaar over Lora, kan ik op afstand de kas in mijn moestuin monitoren en irrigeren en hadden we het afgelopen jaar een robotvis volgend visionsysteem op onze WoTS-stand. Oscar Kneib heet hij, mocht u nog een prangende IoT-vraag hebben.

Komkommertijd

Het is niet altijd even gemakkelijk een onderwerp voor een column te vinden. Helemaal wanneer iedereen eigenlijk al met zijn hoofd bij de vakantie is en je het nieuws, dat normaliter op straat ligt, van diep onder de stoeptegels moet halen. Komkommertijd noemen we dat. Nu heb ik in een creatieve bui wel eens een kruiswoordpuzzel gepubliceerd, zodat de mensen op de camping lekker aan de slag konden. En net toen ik op het punt stond ook Vision & Robotics een mooie puzzel te geven vol spannende vision- en robottermen, zag ik het. Crux Agrirobotics maakt een robot voor het oogsten van komkommers. Wat een timing! Dat kon haast geen toeval zijn. Tijd voor de oogst dus.

Digitale geboortegolf

In het kielzog van het internet der dingen en industrie 4.0 duikt steeds vaker een nieuwe intrigerende term op: de digitale tweeling. Vooral in de aanloop naar de Hannover Messe lijkt hij door veel bedrijven te worden opgepikt. Aanvankelijk dacht ik nog: hé, die term ken ik wel. Komt die niet eigenlijk uit de PLM hoek, waar al heel wat jaartjes verkondigd wordt dat het beter is eerst een digitaal prototype te maken? Hiermee ga je dan flink testen en simuleren, om vervolgens in één keer precies het juiste product foutloos te produceren. Bovendien predikt de PLM school dat je deze digitale voorstelling ook moet gebruiken om de productie aan te sturen. Model Based Manufacturing noemen ze dat. Want je kan het zorgvuldig gemaakte 3D-model wel plat slaan en strippen van alle intelligentie door het uit te printen en vervolgens handmatig een productiemachine programmeren op basis van die tekening, maar echt intelligent is dat natuurlijk niet.

De dienst uitmaken

Ik kan me niet heugen me ooit zo ‘industrieel’ te hebben gevoeld. En om de haverklap zat ik op het puntje van mijn stoel om met een disruptief ‘Maar, maar,…’ in te breken op de op het podium gevoerde discussie.